ماه در محاق

رفته چون مَه به محاقم که نشانم ندهند / هرچه آفاق بجویند کران تا به کران

 

 

پایانِ بی دلیل دویدن

نشستن است

.

.

.

+ ماه در محاق ; ٢:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٤/۸
comment نظرات ()

← صفحه بعد